Feng Shui jest to chińska nauka i sztuka wywodząca się z okresu panowania dynastii Zhou - XI w.p.n.e. - 221 r.p.n.e. (przy czym jej podwalinami były obserwacje zmian w przyrodzie, prowadzone przez człowieka od zarania dziejów), 200 lat p.n.e. ukształtowana w sztukę Kan-Yu (poprzedniczkę, odpowiednik dzisiejszego feng shui), podczas gdy samo pojęcie feng shui pojawiło się na przełomie III i IV w.n.e., zajmująca się aranżacją przestrzeni wokół człowieka (wewnątrz budynków, jak i w ich otoczeniu) w taki sposób, by przestrzeń ta korzystnie wpływała na podejmowane przez człowieka działania. Korzystny wpływ, wsparcie ze strony przestrzeni wynika z takiego jej zaaranżowania, by poprzez harmonijne dostosowanie do indywidualnych cech i preferencji danej osoby pozwalała ona przebywającej w jej obrębie osobie (w zależności od charakteru i przeznaczenia danej przestrzeni) dobrze się koncentrować (co pozytywnie wpływa na efekty pracy), dzięki usunięciu blokad zachowywać dobre zdrowie i dobre relacje międzyludzkie, a także dobrze wypoczywać (co z kolei ma pozytywny wpływ na wszystkie inne obszary codziennego życia.

Feng Shui od ponad 2000 lat posługuje się szeregiem technik, opartych na usystematyzowanych obserwacjach natury i zależności człowieka od natury, ludzkich zachowań, charakterów, potrzeb, sposobów funkcjonowania, oddziaływania z danym otoczeniem. Techniki te oparte są głównie na rozpoznawaniu ukształtowania terenu, kierunkach świata, cyklach występujących w przyrodzie, układach gwiazd i planet oraz podatności poszczególnych typów charakterologicznych na interakcje z otoczeniem. W pewnym sensie można to sprowadzić do sposobów unikania stagnacji i usuwania blokad. Główne założenie feng shui mówi, że należy dążyć, by "być we właściwym miejscu, we właściwym czasie, zwróconym we właściwym kierunku, robiąc właściwe rzeczy". A to oznacza pomyślność.